เที่ยวไหนดี

"พระใหญ่เล่อซาน" คือพระพุทธรูปของพระศรีอริยเมตไตรย (Maitreya) ซึ่งปกติเราจะเห็นเป็นพระโพธิสัตว์ขนาดใหญ่ มีรอยยิ้มกว้างๆ หน้าอก และท้องเปลือยเปล่าในท่านั่ง พระใหญ่เล่อซานประดิษฐานอยู่ทางตะวันออกของเมืองเล่อซานมณฑลเสฉวน เป็นจุดที่แม่น้ำสามสายไหลมาบรรจบกันได้แก่ แม่น้ำหมิน แม่น้ำชิงอี และแม่น้ำต้าตู้ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก (UNESCO) ในปี ค.ศ. 1996 กับเค้าอีกด้วย บอกเลยสวยงามยิ่งใหญ่สมคำร่ำลือจริงๆ  พระใหญ่เล่อซานเริ่มสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 713 ในช่วงราชวงศ์ถัง (Tang Dynasty) และแล้วเสร็จในปีค.ศ. 803 ใช้กำลังคนเป็นพันๆ ชีวิตทุ่มเททั้งแรงกาย แรงใจรวมถึงภูมิปัญญาในการสร้าง และใช้เวลากว่า 90 ปีในการแกะสลัก จนกลายมาเป็นพระพุทธรูปหินแกะสลักที่ใหญ่ที่สุดในโลก และปรากฏในบทกวี เพลงและเรื่องราวต่างๆ มากมาย ลักษณะพระพุทธรูปจะหันหน้าไปทางแม่น้ำ มีองค์ประกอบที่สมมาตรสวยงามอยู่ในท่าทางสงบนิ่ง เคร่งขรึม ดูสง่างาม องค์ท่านมีความสูง 71 เมตร นิ้วมือยาว 8.3 เมตร ฝ่าเท้ากว้าง 9 เมตร มากพอที่จะให้คนสักร้อยคนนั่งได้สบายๆ นอกจากนี้ไหล่ขององค์พระยังกว้างถึง 24 ...

"วัดทิเบตซงจ้านหลินซื่อ" จัดเป็นวัดทิเบตที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในยูนนาน ที่นี่เรียกอีกชื่อว่า วัดกุยฮว่า (Guihua Monastery) ในเมืองแชงกรีลา เริ่มสร้างในปีค.ศ.1679 แล้วเสร็จในเวลาเพียง 2 ปีเท่านั้นเอง ตัววัดคล้ายๆ กับการกระจุกตัวของปราสาทโบราณ ซึ่งประกอบด้วยวัดทิเบต 2 วัด ได้แก่ จาชัง (Zhacang) และ จีฆัง (Jikang) ลักษณะของวัดมีหลังคาทองแดงที่ปิดด้วยทองช่วยทำให้วัดมีกลิ่นอายในแบบทิเบต มีเสาหินจำนวน 108 ต้นซึ่งเป็นเลขมงคลในทางพุทธศาสนา และบันไดที่แสดงออกถึงเอกลักษณ์ในแบบชาวฮั่นอีกด้วย ภายในห้องโถงหลักของวัด ทั้งซ้ายและขวาของห้องถูกวาดด้วยจิตรกรรมฝาผนังแสดงเรื่องราว และตำนานความเชื่อของชาวพุทธ และมีลานทางเดินภายในที่ถูกประดับไปด้วยรูปปั้นประติมากรรม และจิตรกรรมฝาผนัง ที่ประณีตวิจิตรงดงามยิ่งใหญ่อลังการดาวล้านดวงสุดๆ ไปเลย ภายในวัดเต็มไปด้วยรูปปั้นพระพุทธรูปแบบจีนทองคำขนาดใหญ่ โคมไฟทองคำ กระถางธูปทำด้วยเงิน และอีกมากมาย ซึ่งถูกเก็บสะสมเป็นคอลเลคชั่นเรื่อยมาจากแต่ละราชวงศ์ ถือเป็นสมบัติอันล้ำค่าของชาวทิเบตและชาวฮั่น 

"เมืองเก่าลี่เจียง" ในเมืองลี่เจียง (Lijiang) เป็น 1 ใน 4 เมืองเก่าของประเทศจีน ที่ล้วนถูกอนุรักษ์เอาไว้เป็นอย่างดี อีก 3 เมืองที่เหลือได้แก่ เมืองเก่าหลางจงใน มณฑลเสฉวน เมืองเก่าผิงเย๋าในมณฑลซานซี และเมืองเก่าเซ่อเสี้ยนในมณฑลอันฮุย ได้รับการจดทะเบียนขึ้นเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก (UNESCO) ในปีค.ศ. 1997 ที่นี่มีชื่อเรียกอีกชื่อว่า เมืองเก่าต้าเหยียน (Dayan Old Town) เป็นเมืองเก่าของชาวน่าซีพื้นเมือง (Naxi Ethnic Group) ประกอบไปด้วย 1 เขตเมืองเก่า และ 4 ตำบล รวมทั้งย่านเมืองใหม่ของลี่เจียง เมืองเก่าต้าเหยียน เมืองเก่าซู้เหอ (Shuhe Old Town) เมืองเก่าไป๋ซา (Baisha Old Town) และรวมไปถึงพื้นที่บางส่วนของหุบเขาเสือกระโจน ที่นี่ถูกสร้างในช่วงราชวงศ์ซ่ง ตอนปลายไปถึงหยวนตอนต้น ประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 800 ปีแล้ว! สถาปัตยกรรมทั้งหมดของเมืองเก่าลี่เจียงจะมีความแตกต่างจากที่อื่นๆ ในจีน เนื่องจากเป็นการผสมผสานวัฒนธรรมของชาวน่าซีพื้นเมือง ซึ่งเป็นหนึ่งใน 56 กลุ่มชนพื้นเมืองที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานเผ่าหนึ่งของจีนทีเดียว โดยสถาปัตยกรรมแบบน่าซีได้รับอิทธิพลมาจาก ชาวฮั่น...

"ภูเขาหิมะมังกรหยก" (Jade Dragon Snow Mountain)เป็นภูเขาทางใต้ที่มียอดหิมะปกคลุมมากที่สุดในทางซีกโลกเหนือ ที่นี่ขึ้นชื่อสุดๆ ในเรื่องของวิวทิวทัศน์ทางธรรมชาติที่สวยจนแทบลืมหายใจ ซึ่งชนเผ่าพื้นเมืองน่าซี (Naxi) ได้อาศัยอยู่กันมายาวนาน ภูเขาหิมะมังกรหยกมีความยาวเหนือจรดใต้ถึง 35 กิโลเมตร และมียอดเขาสูงถึง 13 ยอด โดยยอดที่สูงที่สุดคือ ซ้านจือโต่ว (Shanzidou) สูงถึง 5,596 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล โดยปกติภูเขามักจะถูกปกคลุมไปด้วยหิมะขาวและหมอกบนท้องฟ้า ถ้าเรามองจากระยะไกลจะคล้ายกับมังกรสีขาวเงินนั่นเอง และตรงจุดยอดสุดของภูเขาก็สามารถมองเห็นได้จากเมืองเก่าลี่เจียง (Old Town of Lijiang) อีกด้วย และด้วยความสูงระดับเทพขนาดนี้ คนหัวแข็งมาทดสอบกันหน่อยเร็ว หัวเข่ากับหัวใจอะไรจะแข็งแรงกว่า จุดชมวิวที่เป็นไฮไลท์ของที่นี่ ได้แก่ สวนธารน้ำแข็ง (Glacier Park) ทุ่งหญ้าแห่งที่ราบสูงทะเลแห้ง (Ganhaizi Meadow) ทุ่งหญ้าจามรี (Yak Meadow) แม่น้ำขาว (White River) หรือหุบลำธารพระจันทร์สีฟ้า (Blue Moon valley) ทุ่งหญ้าหยุนซานผิง (Yunshanping) หรือทุ่งหญ้าบนที่ราบสูงดงสน (Spruce Mea...

"เส้นทางสายไหมด้วยการนั่งรถไฟ" (Silk Road Train) หรือรถไฟสายพิเศษ ฉางอันห้าว (Changan Hao) รถไฟสาย Y206/207 เปิดบริการอย่างเป็นทางการตั้งแต่เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2014 ใช้เวลาเดินทางทั้งสิ้น 11 วันโดยมีผู้โดยสารร่วมเดินทางกว่า 600 คนร่วมสำรวจเส้นทางแห่งดินแดนลึกลับ การเดินทางด้วยรถไฟเริ่มสตาร์ทจากเมืองซีอาน ผ่านมณฑลกานซู่ เมืองอุรุมชี เมืองเป่ยถุน เมืองเทอร์ปาน ซึ่งเป็นเขตปกครองตนเองซินเจียง รับรองว่าได้ชมวิวสองข้างทางรถไฟบนเส้นทางสายไหมกันทั้งวันทั้งคืนยังไม่พอ ยังได้สัมผัสวัฒนธรรม ประเพณีโบราณ บนเส้นทางสายนี้อีกด้วย นอกจากนี้ยังมีไฮไลท์มากมายอย่างเช่น วัดถ้ำแห่งตุนหวง ถ้ำโม่เกา ภูเขาหมิงซา ทะเลสาบจันทร์เสี้ยวอันโด่งดัง รถไฟสายนี้ถูกออกแบบมาอย่างดี มีเครื่องอำนวยความสะดวกที่ทันสมัยสะดวกสบาย มีทั้งหมด 12 ตู้ แบ่งเป็นตู้นอนแบบไม่มีประตู 8 ตู้ มีเตียงทั้งหมด 60-66 เตียง และตู้นอนแบบมีประตู 4 ตู้ มีเตียงทั้งหมด 36 เตียง สามารถรองรับผู้โดยสารได้ทั้งหมด 666 คน เมื่อรถไฟหยุดแวะตามจุดต่างๆ ให้นักท่องเที่ยวได้ลงเพื่อชื่นชมกับแหล่งท่องเที่ยว งานนี้ไม่ต้องกลัวตกรถ...

"อุทยานแห่งชาติหวงหลง" (Huanglong National Park) ตั้งอยู่ในเขตซ่งพาน เขตปกครองตนเองอาป้า มณฑลเสฉวน โดยอุทยานประกอบไปด้วย หุบเขาหวงหลง ช่องแคบตันหยุน ยอดเขาเซวี่ยเป๋า และ หุบเขามูนี่โกว  อุทยานแห่งชาติหวงหลงอยู่ที่ความสูง 3,000-5,588 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล โดยมียอดเขาเซวี่ยเป๋า ซึ่งเป็นจุดที่สูงที่สุดของภูเขาหมินซาน ทอดยาวเป็นระยะทางกว่า 3.6 กิโลเมตร ลักษณะคล้ายๆ กับมังกรสีเหลืองทองขนาดใหญ่กำลังวิ่งผ่านป่าอันอุดมสมบูรณ์ จึงถูกเรียกว่ามังกรเหลืองนั่นเอง จุดพีคที่สุดห้ามพลาดคือทะเลสาบสีหินอ่อนทราเวอร์ทีน บึงน้ำสีสันและรูปร่างหลากหลายกว่า 3,400 บึง หุบเขาลึกที่คดเคี้ยวไปมา ป่าทึบ และมีภูเขาหิมะที่สวยตระหง่านท่ามกลางป่าอันเงียบสงบดูลึกลับน่าค้นหาเข้าไปใหญ่ เป็นที่อยู่ของสัตว์ใกล้สูญพันธุ์มากมายเช่น แพนด้ายักษ์ ลิงจมูกเชิดสีทองเสฉวน  ทิวทัศน์สวยเวอร์วังอลังการดาวล้านดวงขนาดนี้ ทำให้ที่นี่ถูกเรียกว่า สิ่งมหัศจรรย์บนโลก (Wonder on the World) หรือสวรรค์บนดิน (Heaven on the Earth) จนปี ค.ศ. 1992 จึงได้รับยกย่องเป็นแหล่งมรดกทางธรรมชาติ (World Natural Heritage Site) ใ...

"เฉิงตู" หรืออ่านตามเสียงแต้จิ๋ว เชงโต๋ เป็นนครกึ่งมณฑลซึ่งเป็นเมืองเอกของมณฑลเสฉวน เป็นหนึ่งในสามนครที่มีประชากรมากที่สุดในภาคตะวันตกของประเทศจีน โดยอีกสองแห่ง คือ ฉงชิ่งและซีอาน ในปี ค.ศ. 2014 พื้นที่เฉิงตูทั้งหมดมีประชากร 14,427,500 คน ซึ่งมากที่สุดในมณฑลเสฉวน และมีประชากรในเขตเมืองจำนวน 10,152,632 คน เฉิงตูได้รับการจัดระดับว่าเป็นนครโลกระดับเบตาบวก ตามข้อมูลของเครือข่ายวิจัยโลกาภิวัตน์และนครโลก เฉิงตูตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำหมินใจกลางมณฑล ในปัจจุบันเป็นทั้งศูนย์กลางด้านการเมือง การทหาร และด้านการศึกษาของภูมิภาคตะวันตกเฉียงใต้ คำว่าเฉิงตูมีความหมายว่า ค่อย ๆ กลายเป็นเมือง เนื่องจากย้อนไปเมื่อราว 2,000 ปีที่แล้ว ในสมัยจิ๋นซีฮ่องเต้ ได้มีการจัดการชลประทานขึ้น เพื่อแก้ไขปัญหาน้ำท่วมที่เกิดเป็นประจำทุกปี เมื่อแก้ไขปัญหาน้ำท่วมได้ ชาวนาชาวไร่เพาะปลูกได้ดี ชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้น คนจึงเริ่มอพยพมาที่เมืองนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ จึงได้ชื่อว่าเฉิงตู